Blijf op de hoogte van het nieuws bij Impuls & Woortblind.
Email adres
Veilig en zonder spam

ADD voelt anders

|
1 reactie

Iemand met ADD wordt vaak omschreven als onhandig, lui, traag, in zichzelf gekeerd, ongemotiveerd en ongrijpbaar. Jammer, want van binnen schuilen er veel zinnige dingen. Waarschijnlijk leg je vaak verbanden die niemand anders legt, ben je heel creatief en voel je precies aan wat er speelt in je omgeving. Herken jij je in onderstaande kenmerken? Grote kans dat je ADD hebt,

Tekst: Arda Nieboer* – contactpersoon ADD Impuls & Woortblind

ADD heet tegenwoordig officieel ‘ADHD type 2- Het overwegend onoplettende type’: een vorm van ADHD met alleen aandachtsproblemen, zonder hyperactiviteit en impulsiviteit. Maar naar mijn beleving (ik heb nog de ‘oude’ diagnose ADD en werk als AD(H)D-coach) is ADD toch echt iets anders dan ADHD. Hieronder de voor mij meest duidelijke kenmerken van ADD.

Onzichtbaarheid

ADD en de ADD’ers zijn onzichtbaar. Je bent iemand die niet opvalt op het werk of op school: op de achtergrond, het teruggetrokken, stille, dromerige type. Je houdt vaak je mond of bedenkt pas achteraf wat je had kunnen zeggen. Emoties worden geïnternaliseerd (slaan naar binnen). Dit zorgt vaak voor onbegrip en onduidelijkheid voor de omgeving. ‘Geen idee wat er in hem/of haar omgaat’, wordt er dan gezegd. Iemand met ADD wordt vaak omschreven als onhandig, lui, traag, in zichzelf gekeerd, ongemotiveerd en ongrijpbaar. Jammer, want van binnen schuilen er veel zinnige dingen. Waarschijnlijk leg je vaak verbanden die niemand anders legt, ben je heel creatief en voel je precies aan wat er speelt in je omgeving.

Het zit er wel in, maar het komt er niet uit

Ik denk dat iedereen met ADD dit herkent. Ik heb jaren het gevoel gehad alsof ik vast zat in een onzichtbaar web. Hoe meer ik er over nadacht, hoe harder ik mijn best deed, hoe meer spanning ik voelde en hoe vaster ik kwam te zitten. Heel graag van alles willen, plannen en dromen hebben, maar het kwam er niet uit. Gevangen in mijn eigen brein en gevoelens, in mijn eigen wereldje.

Laatbloeiers

Als je ADD hebt, ben je vaak een laatbloeier. Ik heb wel eens gelezen dat iemand met ADD tien jaar achter loopt. Vaak kom je er op latere leeftijd achter wat je wilt qua werk en/of opleiding. Het lijkt wel alsof je pas op latere leeftijd echt de verbinding kan maken met wat er binnenin je (cocon) zit en de buitenwereld.

Laag zelfbeeld

Door kritiek en onbegrip uit je omgeving en door onderpresteren, kun je een laag zelfbeeld hebben. Eindeloze kritische zelfanalyses en gepieker waarom dingen niet lukken of moeizaam gaan, dragen niet bij aan het zelfvertrouwen. Dit is vaak een vicieuze cirkel waar je moeilijk uitkomt, zeker als je alles binnenhoudt.

Paniekmomenten

Misschien heb jij dat ook? Regelmatig van die paniekmomenten. Dit kan komen door tijdsdruk, een verandering, teleurstelling, omdat je iets kwijt of vergeten bent of doordat je overweldigd wordt door prikkels. Ik noem dat altijd de flipstand, ik heb dan even geen overzicht meer. Vaak valt het achteraf wel mee.

Beter in je vel met ADD

Uit mijn eigen ervaring en door mijn werk als coach in ADHD-Praktijk, zijn er een aantal dingen die volgens mij enorm kunnen bijdragen om beter uit de verf te komen met ADD.

 Kennis over ADD

Zorg dat je genoeg kennis, inzicht en werkelijk begrip krijgt over ADD. Lees boeken, zoek op internet of praat met gelijkgestemden, bijvoorbeeld bij een AD(H)D-café bij jou in de buurt, supportgroepen of op forums. Bezoek workshops en lezingen. Hierdoor ontstaat er meer begrip en dus acceptatie. Het levert een hoop rust op als je weet waar je mee te dealen hebt.

Geen gebrek aan zelfdiscipline

En dit mag je nooit vergeten! Het is geen gebrek aan zelfdiscipline, wilskracht of doorzettingsvermogen. Ik denk dat iemand met ADD een bovengemiddeld doorzettingsvermogen nodig heeft om “gewoon” te functioneren. Het is dus geen zwak karakter of onwil, maar onvermogen doordat jouw brein nou eenmaal anders bekabeld is. Je bent zeker niet dom, je bent hooguit anders.

Zelfvertrouwen en assertiviteit

Het is goed om van –vaak jarenlang opgebouwde- negativiteit af te komen en meer zelfvertrouwen te krijgen. Neem tijd om afstand te nemen en je successen, hoe klein ook, te analyseren en oplossingen te bedenken, in plaats van je tekortkomingen. Dit kun je trainen. Praat erover, in plaats van dat je alles binnenhoudt. Word assertiever. Het is belangrijk dat je jezelf kunt laten zien zoals je echt bent. Dat je mag zijn zoals je bent. En prima dat je introvert bent! Maar het helpt enorm als je de ander duidelijk kunt maken hoe het bij jou werkt. Maak vrienden met jezelf, je eigenaardigheden en je eigen innerlijke criticus.

Humor

Leer lachen om jezelf. Hoe ontspannener jij ergens mee omgaat en de lol er van in kan zien, hoe beter anderen je ook kunnen accepteren. En je eventueel gemakkelijker kunnen vergeven als je te laat bent of iets vergeten bent.

Maak scenario’s

Het helpt als je verschillende scenario’s klaar hebt liggen voor verschillende situaties, zoals een dip, verveling etc. Bedenk symbolen, mantra’s en ezelsbruggetjes. Het blijft puzzelen. Door oplossingen paraat te hebben, is het makkelijker ze sneller en ook daadwerkelijk in te zetten.

*Arda Nieboer is van ADHD-Praktijk en begeleidt volwassenen met AD(H)D om beter te functioneren. Zij biedt leden van Impuls & Woortblind 10% ledenvoordeel.

Lees hier de PDF van dit artikel ADD voelt anders uit I en W Magazine nr 3-2016.

1 reactie. Reactie plaatsen

  • Natuurlijk herken ik veel van bovenstaande gegevens,
    De dromerigheid in de klas. Ik kreeg straf omdat ik niet oplette bij de leesles en de onderwijzer had er schoon genoeg van. Thuis las ik al de verhaaltjes van Ollie B.Bommel en Tom Poes in de Volkskrant , Lezen had ik aan de ontbijttafel thuis geleerd.
    In de eerste klas een IQ test gedaan.
    Met een uitslag van 144 weet ik dat ik me daarmee heb staande kunnen houden.
    Drie jaar HBS in 5 jaar.
    Als onderwijzer had ik het best wel moeilijk
    Op menige lagere school gestaan , op sommige zelf impulsief ontslag genomen.
    Een hele dure cursus van de ABP gevolgd, waar ik niets mee kon.
    Eerste school na 5 jaar een burn-out ,daarna in 6 jaar 5 scholen gedaan
    Nog even een boek-houd-cursus gedaan en verder gegaan als boekhouder
    Later bleek dat ik geen 40 uur maar 20 uur hoefde te werken .Dat was niet tot mij doorgedrongen. Geen wonder dat het weer fout liep.
    Toch nog even naar de volwassen-educatie, dat moest toch niet zo moeilijk zijn.
    Helaas.
    Bij het opdoeken van de volwasseneducatie kreeg ik een opdracht om wat te goochelen met Excel en Acces. Van het Hoofd van de ICT afdeling.
    Toen begreep ik dat ik mijn roeping was misgelopen. Dit was leuk , Eindelijk iets gevonden.!
    Maar ja als je al tegen de 55 loopt kom je niet zo makkelijk meer aan een baan.
    En ging naar de UWV.
    Toen ik 61 was kreeg ik te horen dat voor iemand met mijn intelligentie geen passend werk was te vinden en werd arbeidsongeschikt verklaard
    Dat was in 2013 , het jaar dat mijn vrouw was overleden.
    Pas toen ging ik naar de huisarts en hij kwam toevallig met een vragen formulier omdat ik altijd mijn sleutels kwijt was
    Na nog een test via het internet had hij de volgende dag Ritalin voorgeschreven.
    Helaas ging dat niet goed met de antidepressiva die ik moest slikken. Em kreeg toen dexamfetaminen.
    Ik had last van ADD zei hij.
    Nou ja een beetje mosterd na de maaltijd. Maar wat heb ik na aan dexamfetaminen als nog steeds alles fout loopt. En mijn huis nog steeds een puinhoop blijft?
    Dan blijkt er nog zoiets als executieve functies te bestaan.
    Een cursus bij PsyQ gedaan. Volgens de onderzoekers had ik makkelijk gymnasium kunnen doen.
    Nu ben ik bijna 70 en heb het een beetje door wat er steeds misgaat en wat ik eraan kan doen.
    Nu hoor je op het ADD café dezelfde verhalen van jongeren die nog aan een loopbaan beginnen en van vaders die het ontdekken omdat het bij hun zoon ontdekt is.
    “Maar Pa , jij hebt hetzelfde probleem”!
    Ik weet nu tenminste als ik een flinke taak te doen heb allerlei tussenstappen moet bedenken en die dan afvinken . Dan blijft het plezier een beetje in bij mij.

    Mijn zoon woont op een OTT.
    Toen ik het verslag las over zijn ontwikkeling was ik even verbaasd. Over wie hebben ze het nou ? Over mij of over mijn zoon. ?

    Het zat echt wel in de familie. ( Achteraf gezien.)

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Geef een geldig e-mailadres op.

Blijf op de hoogte van het nieuws bij Impuls & Woortblind.
Email adres
Veilig en zonder spam